Informacje - Przewodnik Tatrzański - wycieczki w Tatry - Przewodnik Zakopane

Przejdź do treści

5 najwyższych szczytów Tatr

Przewodnik Tatrzański - wycieczki w Tatry - Przewodnik Zakopane
Opublikowane według w Tatry · 8 Grudzień 2019
Lista 5 najwyższych samodzielnych szczytów w Tatrach

1.Gerlach 2655 m (Gerlachovský štít)
Gierlach

Najwyższy szczyt Tatr i w ogóle całych Karpat wznosi się nad Doliną Białej Wody, Batyżowiecką i Wielicką. W potężnym masywie Gerlacha wyróżnia się dwa główne szczyty: Zadni Gerlach 2637 m oraz najwyższym właściwy Gerlach 2655 m. Oba te wierzchołki, tworzące wraz z dalszymi Pośrednim i Małym Gerlachem jeden wielki, zwarty, granitowy masyw. Gerlach zwany także Wielkim Gerlachem leży w bocznej grani, ciągnącej się na pd. wsch. od Zadniego Gerlacha, od którego oddziela go wybitna przełęcz Tetmajera. Grań ciągnie się dalej, aż po Mały Gerlach, którego boczne ramiona zamykają Kocioł Gerlachowski.
Gerlach za najwyższy szczyt Tatr został uznany dość późno, bo w 1838 r. wcześniej za taki uchodził Krywań, a następnie Łomnica lub Lodowy Szczyt.
Pierwszego wejścia na szczyt dokonał prawdopodobnie w 1834 r. znakomity przewodnik Johann Still razem z czterema spiskoniemieckimi myśliwymi polującymi na kozice. Ósmego wejścia na szczyt Gerlacha dokonał pierwszy proboszcz Zakopanego ks. Józef Stolarczyk wraz z zakopiańskimi przewodnikami: Wojciechem Gąsienicą-Kościelnym, Wojciechem Rojem, Wojciechem Giewontem i Szymonem Tatarem starszym 22 IX 1874 r.
Pierwszego zimowego wejścia w styczniu 1905 r. dokonał zespół międzynarodowy, w skład którego wchodzili: Janusz Chmielowski (Polska) i Karol Jordan (Węgry) w towarzystwie przewodników z obu stron Tatr. Obecnie według przepisów Słowackich na wierzchołek turyści mogą wejść jedynie w towarzystwie uprawnionych przewodników wysokogórskich.

Nazwa Gerlach w obecnym brzmieniu wywodzi się w prostej linii od nazwiska komesa Gerlacha ze Spiskiej Soboty lub jego syna o tym samym, popularnym wówczas wśród niemieckich osadników imieniu. Był on założycielem podtatrzańskiej wsi Gerlachów na Spiszu. Po II wojnie światowej nazwa Gerlach została zmieniona na Szczyt Stalina i przez pewien okres była jego oficjalną nazwą. Na szczycie znajduje się metalowy krzyż ustawiony w 1998 roku przez słowackich ratowników THS (Tatranská horská služba). Dzięki wysokości i malowniczym widokom Gerlach jest jednym z częściej odwiedzanych szczytów.
2. Łomnica 2634 m (Lomnický štít)
Lomnický štít

Wybitny szczyt w słowackich Tatrach Wysokich, drugi co do wysokości samodzielny masyw tatrzański. Jego trójkątna piramida góruje nad okolicznymi szczytami i dlatego aż do połowy XIX w. uważany był za najwyższy wierzchołek Tatr. U stóp Łomnicy leżą Kieżmarska Dolina, Łomnicka Dolina i Dolina Małej Zimnej Wody. Wierzchołek Łomnicy w praktyce nie istnieje. Jego role odgrywa nieduży betonowy słupek, który usytuowany jest obok otoczonego barierkami wąskiego tarasu widokowego, w jaki przebudowano grań szczytową. Wyższym od niego jest budynek stacji kolejki, obok którego znajduje się obserwatorium meteorologiczne i astrofizyczne — najwyżej położona budowla w Karpatach i tej części Europy.
Z turystycznego punktu widzenia szczyt jest bardzo atrakcyjny, głównie ze względu na rozległe i wspaniałe widoki na całe Tatry. Łomnica należy do jednego z dwóch tatrzańskich wierzchołków (drugi to Kasprowy Wierch), na które żądnych górskiej przygody turystów wywożą wagoniki kolejki linowej. Kolejka na Łomnicę kursuje w lecie i w zimie, należy do szczytów najczęściej odwiedzanych.

Pierwszymi turystami i badaczami, którzy weszli na wierzchołek Łomnicy byli szkot Robert Townson 1793 r. a dziesięć lat później polski uczony Stanisław Staszic w towarzystwie przewodników (strzelców). Wcześniej zapewne szczyt zdobyli spiscy poszukiwacze skarbów.
Nazwa Łomnicy wywodzi się od posiadłości Wielka Łomnica, dawniej szczyt nazywano także Krępakiem lub Krapakiem Wielkim. Z powodu wysokości i okazałej, dawniej majestatycznej sylwetki, rzucającej się w oczy ze Spisza Łomnica określana była jako „Królewna tatrów". Niestety to, co obecnie znajduje się na wierzchołku trudno nazwać koroną. Na szczyt Łomnicy można wyjechać kolejka linową lub wyjść z przewodnikiem.

3. Lodowy Szczyt 2627 m (Ľadový štít)
Ľadový štít

Trzeci pod względem wysokości szczyt w Tatrach i zarazem najwyższy w grzbiecie głównym. Piramidalny masyw Lodowego Szczytu najokazalej prezentuje się od północy z okolic Podhala jako jeden z dominujących elementów panoramy górskiej. W skład masywu Lodowego Szczytu wchodzi Lodowa Kopa, Śnieżny Szczyt oraz szereg turni, ciągnie się od Lodowej Przełęczy do Śnieżnej Przełęczy w grani głównej. Szczyt wznosi się nad Doliną Jaworową, ku której opada graniami rozdzielającymi wiszące dolinki: Zadnią, Suchą i Śnieżną.

Pierwsze wejście należy zapewne do myśliwych górali z Jurgowa, natomiast pierwszymi odnotowanymi zdobywcami szczytu byli: Irlandczyk John Ball, Wilhelm Richter i węgierski malarz nieznanego nazwiska, towarzyszyli im góralscy myśliwi z Jurgowa w 1843 r. Na Lodowy Szczyt nie ma udostępnionego szl;aku turystycznego, droga wiodąca od Pięciu Stawów Spiskich przez ramię Lodowego i przez Lodowego Konia przeznaczona jest dla uprawnionych turystów i taterników. Koń w tym grzbiecie jest najsłynniejszym koniem skalnym w Tatrach. Nazwa pochodzi od wąskiego i eksponowanego fragmentu grani, na której mniej wprawni bądź nieodporni na przepaść śmiałkowie posuwali się, siedząc okrakiem jak na koniu.
Widok ze szczytu od lat należy do najwspanialszych w całych Tatrach.

4. Durny Szczyt 2623 m (Pyšný štít)
Pyšný štít

Wybitny szczyt w grani Łomnicy, plasujący się w pierwszej piątce najwyższych samodzielnych szczytów tatrzańskich. U jego podnóży leżą dwie doliny: Dolina Pięciu Stawów Spiskich i Miedziana Kotlina. Durny wznosi się w grani bocznej pomiędzy Baranimi Rogami a Łomnicą. Razem z sąsiednim, niewiele mniejszym Małym Durnym Szczytem tworzy wielki masyw, który od masywu Spiskiej Grzędy oddziela Juhaska Przełączka, natomiast od masywu Łomnicy — Klimkowa Przełęcz.

Pierwsze wejście od strony północnej, a zarazem pierwsze polskie wejście — Jan Gwalbert Pawlikowski z przewodnikami tatrzańskimi Józefem Sieczką i Maciejem Sieczką w 1881 r.
Na wierzchołek nigdy nie prowadziły znakowane czy sztucznie ubezpieczone szlaki. Ze względu na wysokość oraz imponujący wygląd Durny od dawna zaliczany jest wśród turytów jako jeden z najbardziej ambitnych szczytów tatrzańskich. Nazwa szczytu pochodzi od słowa durny, które w gwarze góralskiego oznacza hardy, dumny, pyszny, zuchwały. Spiszacy szczyt nazywali także Małą Łomnicą, nazwę Durny Szczyt do literatury wprowadził ks. Józef Stolarczyk.

5. Wysoka 2547 m (Vysoká)
Vysoká

Uznawany jest za jeden z najpiękniejszych i najciekawszych turystycznie oraz taternicko szczytów tatrzańskich. Góruje nad czterema dolinami: Ciężką, Smoczą, Złomiską Zatoką i Dolinka Rumanową. Wysoka składa się z dwóch blisko siebie położonych, prawie identycznych granitowych wierzchołków przegrodzonych Przełączką w Wysokiej. Szczyt wznosi się w grani głównej Tatr, tworząc razem z sąsiednimi szczytami tzw. koronę Wysokiej.

Pierwszego wejście na obydwa wierzchołki dokonał Mór Déchy wraz z przewodnikami w 1874 r. Pomimo że Wysoka położona była po węgierskiej stronie Tatr, szczyt był częstym celem ambitniejszych turystów z Polski wychodzących na niego przez Wagę. Drugiego wejścia dokonał Adam Asnyk, Mieczysław i Jan Gwalbert Pawlikowscy wraz z przewodnikami zakopiańskimi pod wodzą Macieja Sieczki w 1876 r. W tym samym roku Towarzystwo Tatrzańskie założyło klamry pomagające wyjść na Wyso drogą od przełęczy Waga.
Na wierzchołku stoi osadzony w 1955 roku żelazny krzyż. Widok ze szczytu jest podobny do tego z sąsiednich Rysów. Aktualnie wyjście na Wysoką jest dostępne dla zwykłych turystów tylko w towarzystwie przewodnika.
Nazwa Wysoka pochodzi od jej wielkiej wysokości oraz smukłego kształtu i samotnego położenia.

Źródło:
„Wielka Encyklopedia Tatrzańska” Zofia i Witold H. Paryscy
„Tatry Polskie przewodnik” Józef Nyka



Brak komentarzy
Wróć do spisu treści