Bukowina Tatrzańska - Blog - Przewodnik Tatrzański - wycieczki w Tatry- Przewodnik Górski

firma przewodnicka
Google
facebook
Tatry przewodnik
Przejdź do treści

Bukowina Tatrzańska

Przewodnik Tatrzański - wycieczki w Tatry- Przewodnik Górski
Opublikowany przez w Podhale ·
Duża wieś góralska położona około 8 km na wschód od Poronina, a 15 km od Zakopanego. Bukowina Tatrzańska znajduje się na grzbietach i zboczach kilku wzgórz, leżących nad głęboką doliną Odewsiańskiego Potoku. Te wzniesieniach Pogórza Gubałowsko-Spiskiego, osiągają ok. 1000 m wysokości. Punktem zwornikowym dla nich jest w pewnym sensie Klin, gdzie na rondzie spotykają się drogi do Gliczarowa, Morskiego Oka, Białki i Poronina. Domy mieszczą się na grzbietach zwanych tu wierchami: Wysoki Wierch, Olczański Wierch, Kramarzów Wierch oraz na Bukowiańskim Wierchu. Nazwy ich pochodzą od nazwisk rodzin góralskich, mających tam swoje grunty.

Bukowina Tatrzańska
Bukowina Tatrzańska to jedna z najpiękniej położonych miejscowości w Polsce. Rozpościera się stąd wspaniały widok na szczyty Tatr Bielskich, Wysokich oraz Zachodnich. Rozległy jest też widok na Podhale i otaczające je Pasmo Beskidów. Miejscem słynącym z pięknej panoramy Tatr jest nieodległa Głodówka. Pod względem nasłonecznienia i czystości powietrza, Bukowina Tatrzańska znacznie przewyższa Kotlinę Zakopiańską.
Nazwa Bukowiny wywodzi się najprawdopodobniej od bukowych lasów porastających niegdyś okolice. Inne źródła podają, że miejscowość wywodzi się od nazwiska Kaspra Bukowińskiego, który założył wieś około 1620 roku. Pierwszą pisemną wzmiankę o Bukowinie znajdziemy w dokumencie z 1630 roku, z czasów panowania Zygmunta III Wazy.
Przez długie lata Bukowina była wsią ubogą, mieszkańcy trudnili się wypalaniem węgla drzewnego, zajmowali się rolnictwem i w mniejszym stopniu hodowlą, pracą w lesie, wynajmowali się do koszenia, polowali na zwierzynę. Za czasów zaborów Bukowina Tatrzańska wraz z Białką oraz pewną częścią Tatr Wysokich (Dolina Rybiego Potoku, Dolina Roztoki i Pięciu Stawów Polskich), weszły w skład Sekcji Białczańskiej. W 1824 roku wieś została własnością rodziny Homolacsów, która zakupiła Sekcje Białczańką oraz Zakopiańską. W rękach Homolacsów Bukowina pozostaje do 1870 roku. Z początkiem XIX wieku przysiółek Klin stał się przystankiem w drodze do Morskiego Oka. Właśnie tędy przez Głodówkę lub Jurgów prowadziła dawniej najlepsza droga nad to słynne jezioro górskie. Miejscowość znajdowała się na uczęszczanym szlaku w Tatry Wysokie i w miarę rozwoju turystyki odwiedzano ją coraz liczniej. Wieś cały czas się rozrastała i według spisu z 1881 roku liczyła około 1100 mieszkańców. We wsi znajdowały się dwie kuźnie, młyn, dwa tartaki, folusz, olejarnia, gonciarnia.

W latach 1887-1900 zostaje wybudowany kościół parafialny, którego fundatorem i wykonawcą był Jędrzej Kramarz. Sam sporządził plan budowy, gromadził materiały, wyposażył również wnętrze kościoła, rzeźbiąc ołtarze i figury świętych. Na przełomie wieków rozpoczyna się historia Bukowiny Tatrzańskiej jako ośrodka letniskowego. W 1900 roku zostaje wybudowana willa Prymula, pierwszy budynek przeznaczony pod wynajem letnikom. Willa została zbudowana dla księdza Walentego Gadowskiego, osoby która przyczyniła się do powstania sławnego szlaku wysokogórskiego tzw. Orlej Perci.
W okresie międzywojennym powstaje we wsi pierwsza szkoła (jednoklasowa), dom ludowy, zostaje doprowadzona linia telefoniczna i uruchomiona agencja pocztowa, rozpoczęto elektryfikacje. Po drugiej wojnie światowej na terenie Bukowiny powstają domy wypoczynkowe FWP, pensjonaty oraz znaczna liczba miejsc w kwaterach prywatnych.

Obecnie Bukowina Tatrzańska jest znanym ośrodkiem zimowym, gdzie można pojeździć na nartach. Liczne stoki narciarskie są świetnym terenami do nauki jazdy na dwóch deskach. Istnieje duża ilość wyciągów narciarskich.
Do rozwoju wsi znacznie przyczyniło się otwarcie term Bukowiańskich. Wieś należy do najpopularniejszych miejscowości wypoczynkowych w Polsce, ściągając w sezonie letnim i zimowym tysiące turystów i wczasowiczów. Bukowina jest również ośrodkiem twórczości ludowej i żywej tradycji folklorystycznej. W Gminnym Ośrodku Kultury mieści się Izba Regionalna, w której można obejrzeć meble i sprzęty góralskie z XIX i XX wieku, stroje ludowe, instrumenty muzyczne, rzeźby, obrazy na szkle. W lutym rokroczne organizowany jest „Góralski Karnawał” a w sierpniu odbywa się festiwal folklorystyczny „Sabałowe Bajania”.



Brak komentarzy

Wróć do spisu treści